Album „Ogonj i Voda” – teksty pěsnej

Prolog

Davno, davno tomu, vsrěd brězovyh cvětov Ja jesm našel ogonj, ognjenu děvčinu Ja hču opisati, s pomočju sonetov Kako ja jesm našel tu moju jedinu

Ona byla žarka, i grěla kak Solnce Duša jej ognjena, a črvene vlasy Ona byla ognjem i temnosti koncem Hodili my jesmo tam kde lěsne trasy

Vsaky denj byl krasny i toj ljubvi močju Naše srdca bili, zvučali kak zvony Tako bylo dnjami, a vsakoju nočju Gledali my jesmo zvězd jasnyh miliony

Ja jesm kako rěka, vo vsesvětu plavam Ili kako Luna, kak hladny vodospad Ona – kako ogonj, goreča kak lava Duša jej kak plamenj, veliko radostna

Možemo li žiti bezkonečne lěta? Fuzija natury, směšana priroda Či prěžije ljubov toj test od vsesvěta? Možemo li žiti kak ogonj i voda?

Ja Jesm Našel Tebе

To byl krasny denj, to byl jasny denj To byl vesny prvy větr v tuto lěto V tutoj krasny čas, lěsna trasa gosti nas naše oči vsrěd brězovyh cvětov

Posrěd bělyh drěv, v času teplyh dnjev Ona byla tam i gledala k solncu Jej radostny glas, jej črveny vlas ja jesm togda myslil tuto jedno:

Ja jesm našel tebe Ja našel tebe Jesm našel tebe

Sladka kako cukr, v tancu nog i ruk Vlasy jasne kako žarky ogonj Posrěd krasnyh brěz, vsrěd tyh bělyh drěv Ona usměhnula se kako solnce

Kako v duši dar, kako v srdcu čar Ja jesm počul teplo tvojih očij Ja jesm sdělal krok, ty jesi pogleděla v bok ja jesm togda skazal tuto jedno:

Ja jesm našel tebe Ja našel tebe Jesm našel tebe

Uslyši moj glas Idi so mnoju Vesny teply čas A ja tebe zovu

Fuzija

Ty pravdivo jesi moje světlo Ty zaisto davaješ mi svoje teplo Daže kogda vsekde vokrug jest temnost Novo čuvstvo tutčas vo mně razcvětlo Ty pravdivo jesi kako Solnce Ty zaisto jesi temnosti koncem Daže kogda moja duša jest v žalju Ty raduješ mene svojim ognjenym tancem Čto ja mogu tobě činiti Ty kako ogonj možeš žariti Prošu, budmo jedino ja i ty

Ja pravdivo jesm kako voda Moje žitje kako rěka i svoboda Moje žitje kako legky, tihy dožd To jest mojego života metoda Ty jednako jesi kako ogonj Kak veliky žar, ktory gori strogo Medžu nami jest velika razlika I vo mně emocij jest, mila, prěmnogo To jest kako prirody fuzija Kako komplikovana hemija Prošu, budmo jedino ty i ja

My budemo idti tako daleko My za sebe budemo prosto člověkom Ja hču uže byti s toboju vsaky moment Ty jesi dlja mojej duši milym lěkom Pogledi kako vokrug běle brězy Pogledajut efekt toj našej sintezy Kako to realno jest možlivo, ne znam Ne znam ni teorije, ni hipotezy Jesi radost mojih vsih lět Krasna tako kako barvny cvět Tutčas jesmo jedino my i svět

Naša krasna trasa jest početa Nehaj nikaka minuta ne bude nam odjeta Ja hču tobě byti cěly oddany Nehaj budeš mojeju ljubovju objeta Ja imam v sobě mnogo radosti Ja oddavaju se tobě v cělosti My jesmo kako voda i ogonj Zajedno imamo mnogo možnostij Ja se čuju kako osvěčeny Ja jesm tobě cělo posvečeny Tutčas jesmo jedino svět i my

Medžu našimi naturami jest razlika Itak ta ljubov ne jest bez rizika Ješče možemo tuto vsečto oddaliti No togda ja ne znaju kako ja mogu žiti

Čto ja mogu tobě činiti Ty kako ogonj možeš žariti Prošu, budmo jedino ja i ty To jest kako prirody fuzija Kako komplikovana hemija Prošu, budmo jedino my

Milion Zvězd

Nedaleko jest tako jedno město Nedaleko jest taky maly lěs Tam pokoju jest mnogo i često Ja tam jesm

Tutdenj idemo tam zajedno Oddyhati posrěd bělyh drěv Prišlo uže k nam žarko lěto Plamenj i dožd

Idemo tam, kde milion zvězd Blěskaje v noči, a molči v denj Jedino tam, kde posrěd brěz Davne obrazy, tam pokoj jest

Nedaleko jest tako jedno město Nedaleko jest taky maly dom Idi so mnoju tam kde pokoj Kde lěsa šum

Tutčas idi so mnoju děvčino Ja pokažu tobě lěsny gaj Uvidimo tutu krasnu krajinu Tutoj raj

Idemo tam, kde milion zvězd Blěskaje v noči, a molči v denj Jedino tam, kde posrěd brěz Davne obrazy, tam pokoj jest

Ty jesi kako solnečny žar Ja kako luna, jej tihy blěsk Različni tako, to naša pěsnja Nehaj pěvaje, igraje, vzajemna moč našego blěska Idemo tam, kde milion zvězd Blěskaje v noči, a molči v denj Jedino tam, kde posrěd brěz Davne obrazy, tam pokoj jest

Idemo tam, kde milion zvězd Blěskaje v noči, a molči v denj Jedino tam, kde posrěd brěz Davne obrazy, tam ljubov jest

Ješče Tut

Ješče tut, ne bylo naših ruk Ješče tut, ne bylo naših srdc Ješče ty i ješče ja, ne byli jesmo tut zajedno Odkogda jesmo pogleděli v svoje oči prvokratno Ješče tut ne bylo naših nog Itak dělajemo prvy krok. Ne bylo nas ješče tut, ješče tut …ne viděl nikto nas Ješče tut imamo dobry čas Dobry čas i dobra myslj, da by tancevati tut zajedno V tvojih očah tutčas vidžu milion jasnyh zvězd I ty jesi povod mojih čuvstv ktore v srdcu čuju k tobě mila, točno tut

V tutu noč, dvigajemo se Gora i dol, zajedno gora i dol, Načinajemo šou

Ješče tut, ne bylo naših ruk Ješče tut, ne bylo naših srdc Ješče ty i ješče ja, ne byli jesmo tut zajedno Odkogda jesmo pogleděli v svoje oči prvokratno I ty jesi povod mojih čuvstv ktore v srdcu čuju k tobě mila, točno tut

V tutu noč, dvigajemo se Gora i dol, zajedno gora i dol, Načinajemo šou

Nehaj

Ogonj gori, voda teče Prišla temnost, pošel večer Zajedno, ty i ja jesmo Bitje naših srdc prineslo Ljubov, ljubov

Nehaj milostivy čas zamrzne Naših glasov slabe, tihe eha Nehaj bude naš nebystry tanec Ja želaju to. Nehaj

Ogonj gori, voda teče Prišla temnost, pošel večer Zajedno, ty i ja jesmo Bitje naših srdc prineslo Ljubov, ljubov

Naše ruky my hčemo silno splesti Objedniti hčemo se v usměhah Nehaj my budemo ljubov nesti Ja želaju to. Nehaj

Ogonj gori, voda teče Prišla temnost, pošel večer Zajedno, ty i ja jesmo Bitje naših srdc prineslo Ljubov, ljubov

Nebo doždi, plamenj žari Naša ljubov nese dary Zajedno k tobě i mně, tak tiha Nehaj to ne konči se, nehaj

Ogonj gori, voda teče Prišla temnost, pošel večer Zajedno, ty i ja jesmo Bitje naših srdc prineslo Ljubov, ljubov

O, Mila, Spi (Kolěbajka)

Spi, o ljubo, spi Luna uže zove ko snam Krasny denj, mily son nehaj sni tobě se o Ljubo, spi

Noč, oj dobru noč Ja želaju tobě dnes Zvězdy sut blizko tut Skončeny trud oj imaj dobru noč

Spi, o mila, spi Solnce pozdravjaje nas Ono takože ima uže gluboky son prišel čas, prišla noč, pošel denj

Ja ščestlivy jesm, že ty možeš tut byti Možemo zajedno tu noč izkusiti I tutčas s toboju ja mogu v toj časině Byti v prěkrasnoj, magičnoj krajině snov

Spi, o ljubo, spi Luna gledaje ko nam Mily denj, krasny son Nehaj sni tobě se O ljubo, spi

Obyčajny Čaj

Tutdenj načel se naslědny denj Modro nebo poziraje ko světu Trava zelena i grada tihy šum V domu legka vonj jarovyh cvětov

Prosto do mojego doma Prišlo uže solnečno probudženje Tutdenj jest obyčny, prosty denj No on imaje jedno udivjenje

Pri mně jesi ty

Tvoje oči otvarjajut se Tutčas, děvčino, svoju ruku mi daj Tut jest prěd nami veliky krasny svět Prvo jednako izpijemo domašny (obyčajny) čaj

Žitja smutny dožd, menje jego jest Iz oblakov Solnce usměhaje se Tako kako ty i tvoj legky žar To jest moje ščestje to od žitja dar

Pri mně jesi ty… Dobro jutro tobě Dobro jutro

Zajedno iztvorimo vokrug jasny, krasny svět Zajedno posylajemo našej ljubvi mnogobarvny cvět

Dobro jutro tobě Dobro jutro

Jedin Dva Tri

Kako to možno sdělati Daby nikto ne mogl tebe od mene zabrati Kako moja duša jest smutna Že budemo viděti se doprva zajutra

To minuta prva i vtora i tretja A ja čuju kakby minuli uže cěle stolětja To četyri, pet, i šest dolgyh metrov Skazati „do viděnja” ne jest legko

Kako to možno učiniti Daby nikto ne mogl tebe od mene oddaliti Kako mi tutčas jest smutno Doprva zajutra ja budu skazati tobě „dobro jutro”

To minuta prva i vtora i tretja A ja čuju kakby minuli uže dolge stolětja To četyri, pet od tebe dolgyh metrov Skazati „do viděnja” ne jest legko

Ja budu tutčas žiti v radosti Že uvidimo se v nedalekoj budučnosti Ja prošu vsesvět da by to bylo pravdivo Nehaj to, čto jest medžu nami bude živo

To minuta prva i vtora i tretja A ja čuju kakby minuli uže cěle stolětja To četyri, pet, i šest od tebe metrov Skazati „do viděnja” ne jest legko To minuta prva i vtora i tretja A ja čuju kakby minuli cěle stolětja To četyri, pet, i šest od tebe dolgyh metrov Skazati „do viděnja” ne jest legko

Naša Basnj

To byl krasny denj, to byl jasny denj Kogda ja jesm prvy raz zaljubil se v tobě To bylo kako son, kako směly son V ktorom my jesmo byli ščestlivi pri sobě

Veliky vsesvět zove nas Tut konči se naša basnj Iz neba jasno světlo Dosegaje nas

To moj tihy dožd, to poslědny dožd Vsake solzy v tvojem ognju usyhajut One gaset žar, ugašajut žar V taky sposob naše žitja umirajut

Veliky vsesvět pri nas jest To jego koněčny test Iz neba jasno světlo I toj brězovy lěs Iz neba jasno světlo Uniščaje lěs

To byl kratky čas, zamnogo kratky čas Čas našej ljubvi ktora blěska(je) mnogo jasno Ona uniščaje nas, ubivaje nas Ale ne jest tako silna kako to světlo

Veliky vsesvět zove nas Tut konči se naša basnj Iz neba jasno světlo Dosegaje nas

Držu tvoju dlanj, tvoju žarku dlanj To jest poslědno čuvstvo ktoro ja imam v sobě Imamo mnogo ran, na tělah mnogo ran Prošu pomiluj za vsako zlo, čto jesm sdělal tobě

Veliky vsesvět, kak strašny zvěr Trgaje nas na smrt Iz neba jasno světlo Po njem slaby větr Iz neba jasno světlo Po njem mrtvy větr

Vsrěd drěv ktore pali žar Umiraje našej ljubvi krasny čar To jest vsesvěta glas strašno světlo, to jego čas

Veliky vsesvět zove nas Tut konči se naša basnj Prěznačenja plamenj Dosegaje nas

Hvala Tobě

Hot vyše časa, nam bylo trěba Nemnogo časin, minut, sekund, dnjev Tutčas jest konec, neočekyvany Budemo trpěti i umreti posrěd drěv Ta naša ljubov, te naše čuvstva To byl od sudby, od prěznačenja čudny dar Tvoj ogonj gasne, moja voda usyhaje My jesmo ne znali, že oddali nas toj čar

Ja dekuju tobě za toj čas Ja blagodarju, za tvoju ljubov Hvala za to, že jesmo byli ty i ja ty i ja

Ja jesm byl voda, spokojna i tiha rěka Tutčas jesm dožd, to moj smutok, dožd mojih solz To už jest konec, v moment budu odojdti Ja už tut ne budu, ale budu upasti v dol Ty jesi byla ognja krěpky plamenj Jesi žarila, grěla vsaky denj Tvoj ogonj gasne, a s njim tvoje světlo On bude izčeznuti, nas ogarnuti bude (s)těnj

Ja dekuju tobě za toj čas Ja blagodarju, za tvoju ljubov Hvala za to, čto jesmo byli ty i ja ty i ja

Ah, my ne jesmo se k sobě godili I někto drugy mogl by iměti lěpši šans Da by prěžiti dolgu, ščestlivu ljubov No znaješ čto? Za mene to byl dobry čas Tvoj žarky ogonj mene osušaje I jednočasno moje solzy gaset tvoj žar To naša ljubov, ona nas gubi No v tutoj době nehaj i tobě ne bude žalj

Ja dekuju tobě za toj čas Ja blagodarju, za tvoju ljubov Hvala za to, da jesmo byli ty i ja ty i ja

To uže konec jest, tutčas prošu te Dozvoli mi objeti tebe ješče jedin raz (na kraju, nakonec) Dekuju za to čto jesmo byli ty i ja

Ja blagodarju tobě za toj čas Velika hvala, za tvoju ljubov Dekuju za to, čto jesmo byli ty i ja ty i ja

Epilog

To bylo… očevidno, jasno, logično. Odkogda oni prvokratno pozrili sobě v oči. Ona – ogonj, i on – voda. Dvě različne duše, dvě protivne, elementarne sily. No… bylo něčto vyše silno než grozno zrěnje Vsesvěta… Ohota? Interesovanje? Tuto takože… no… Ljubov… slyšal li jesi tuto slovo? Oni daže ne myslili, čto jestvujut tako silne emocije. Radost – smutok, obmilovanje – zlost, očarovanje – razočarovanje, spokoj – nepokoj, žitje – smrt… Da… smrt. Kako zaisto možno věčno ljubiti někogo, kto jest tvoja obratnost, protivnost? Kako pravdivo možno byti personifikacija vody i ljubiti ogonj? Kako možno byti prědstaviteljka elementarnoj ognjenoj sily i ljubiti vodu? V někaky moment trěbuje prijdti čas, kogda veliky Vsesvět bude prijdti i ukončiti tutu nedozvoljenu ljubov… Tako i jih ljubov ukončila se. Voda ugašaje ogonj, ogonj osušaje vodu. Oni tuto znali. Ty možeš zapytati tutčas: bylo li tuto pravilno? A ja budu odgovoriti: čto jest za tebe ljubov? Či ne jest li ona něčto, za čto možno umreti? Oni umrli za svoju… Ogonj osušaje vodu… voda ugašaje ogonj…