Snovańje (album)
Istočnik / Istočnik: Box "Sbir" (gorlatoff@mail.ru)
Album „Snovańje” – teksty pěsnej
Dva dųby
Jesm dolgo byl posrěd tyh drěv Kako jesm iskal plodov toj zemje Iznenada prišel veliky dožd Načel šuměti svoje pozdravěnje
Jesm dolgo byl posrěd tyh drěv Kako jesm iskal stežky do doma Dožd je byl mily, provodil me Až ja jesm stanul prěd dubami dvoma
Kamo lěs provodi me Jest li to duh někaky ili čudny čar Kde ta stežka konči se Vidžu dva duby stare, čto jest toj stvar
Jesm pozrěl v dol, u mojih nog Rastli velike črvene jagody Duby skazali “pokušaj je” Togda jesm poželal jih vyše než vody
Kako několiko ovočev jesm sjedl I togda je dožd silno zašuměl Do lěsa prišla jarova noč Už mojej stežky najdti jesm ne uměl
Kamo lěs provodi me Jest li to duh někaky ili čudny čar Kde moja stežka načinaje se Ne vidžu mojego doma, kaky čudny stvar
Kamo lěs provodi me Jest li to duh někaky ili čudny čar Moja stežka ne konči sę Toj lěs jest mojim domom už tysečny jar
Kamenj
Tam jest naše prěznačenje Tam idemo vsakodenno Tutdenj ješče světly život Zautra ljuty mrak i temnost
Ne znajemo konca časa Pri ramenu drugo rame Obratiti se budemo V prah. A nad prahom kamenj
Hej, hej, idemo v boj Držimo ščit, držimo meč V naših srdcah črvena krov Pozdravjajemo smrt
Hej, hej, idemo v boj Držimo ščit, držimo meč V naših srdcah črvena krov Pozdravjajemo smrt
Tam jest naše prěznačenje Naša hrabrost, naša sila A prěd nami už čekaje Hladna i temna mogyla
Prvy kamenj, vtory kamenj Tělo naše umiraje I vpadaje v prazdnost “budu živ” – vsaky iz nas kričaje
Hej, hej, idemo v boj Držimo ščit, držimo meč V naših srdcah črvena krov Pozdravjajemo smrt
Hej, hej, idemo v boj Držimo ščit, držimo meč V naših srdcah črvena krov Pozdravjajemo smrt Tam jest naše prěznačenje Tam idemo vsakodenno Minul cěly světly život Tutdenj ljuty mrak i temnost
I hot my umirajemo Izrěčimo to koněčno Naše těla budut prahom Ale slava žive věčno
Hej, hej, idemo v boj Držimo ščit, držimo meč V naših srdcah črvena krov Pozdravjajemo smrt Hej, hej, idemo v boj Držimo ščit, držimo meč V naših srdcah črvena krov Pozdravjajemo smrt
Hej, hej, idemo v boj Držimo meč, držimo ščit V naših srdcah žarka je krov Budemo věčno žiti Jedin, dva, idemo v boj Držimo luk, držimo meč V naših srdcah slavjena krov Nam ne strašna je smrt
Tale of the Tongues (Povědka Jezykov) – medžuslovjansky kaver
Alduin krilami nebesa je skryl On strašny, on grozny, ljudi sbavite sе Muži bojevali sо cělyh sil Vsako selo, vsako tělo razžeglo se i žže
Potrěbny nam heroj čto ugasi toj gněv Či jestvuje li rycar, kaky izbavi nas? Ako li ne, člověk propadne vsrěd spaljenyh drěv Pogrěbany v ognju po věčny čas
Togda prišli Jezyky, nesli vo pěsnje boj Lute sut kako zima, kako vojenny šum Skyrim pěvaje pěsnju, glasi čas smrti toj Alduinska kaznj i blěskajuči Thu’um
Iz Jezykov se porodil novy dar Novoj doby početok, novoj doby to Glas Alduinskoj věčnosti izčeznul už čar Izčeznuli drakoni, načel se ljudsky čas
Pri rěkě
Tut pri rěkě toj cěly umrl čas moj čas
Naprěd jesm byl živ Cěly živ i rad i rad
To už lěta dva kako nemaje tebe tebe i mene
Tutdenj ja jesm tut Držу tvojу dlаnj Hot to jedino sоn Pametam kako by to bylo včera Kogda jesi byla tut so mnoju, so mnoju
Oh zla rěka ta začto ona zabrala mi tebe mi tebe
Može ješče imam šans Dabys uslyšala me ja ljubju te