← Vratiti se k iskanju

*milostъnikъ

: сербохорв. mildsnik м.р. 'любимец; любовник, возлюбленный' (RJA VI, 682; РСА XII, 550: милоснйк, милоснйк), словен. стар, mdostnik м.р. 'любимец' (Slovar sloven, jezika II, 786; Plet. I, 582), ст.-чеш. milostnik м.р. 'любимец' (Gebauer II, 363), польск. mih&nik м.р. 'любитель, друг; любимец; любовник' (Warsz. II, 986), словин. miiosnik м.р. 'любитель' (Lorentz. Pomor. I, 529), др.-русск. шлостьникь м.р. 'любимец' (Новг. I л. 6644 г.; Ип.л. 6683 г. Срезневский II, 138; СлРЯ XI—XVII вв. 9, 154: 980: — Переясл. лет., 16), ст.-блр. милоснйк 'любимец; любитель' (Скарына 1, 322).

Производное с суф. -гкъ от прилаг. *mi!ostbnb (см.), субстантивация, или - суф. -in-ikь от *milostь (см.).