*brusičь
: чеш. brusic м. р. 'точильщик', слвц. brusic м. р. то же (SSJ I, 136).
Производное с суфф. -(1)съ от гл. *brusiti (см.).
: чеш. brusic м. р. 'точильщик', слвц. brusic м. р. то же (SSJ I, 136).
Производное с суфф. -(1)съ от гл. *brusiti (см.).