*obvьrgnǫti
: чеш. obvrhnouti, ovrhnouti 'оштукатурить' (Jungmann II, 810, 1025; Kott II, 255, 456; PSJC III, 1252), ст.-слвц. ovrhnutто же (Histor. sloven. Ill, 433), блр. абвёргнуць 'опровергнуть' (Блр.-русск.).
Сложение преф. *ob- и гл. *vbrgnqti (см.).