*olnьjь II
: ст.-чеш. laní, прилаг. (jenž sě menují /гпку laními. Novák. Slov. Hus. 55), чеш. laní, прилаг. от laně ‘лань’, ‘самка оленя’ (Kott І, 877), слвц. laní, 4а, -іе, прилаг. к laň, (SSJ И, 15), ст.-польск. lani, прилаг. от iania (Sl. polszcz. XVI w., XII, 472), польск. lani, прилаг. от lania (Warsz. II, 794), руск. ланий ‘к лани относящийся’ (Даль3 II, 609).
Прилаг., производное с суф. -уь от *оШ1*о1пь (см.).