← Vratiti se k iskanju

*kaš(ь)liti / *kаš(ь)l'ati

: цслав. кашАлгати prjaastv, tussire (Miklosich LP), болг. кашлям 'кашлять' (БТР), также диал. каш£ам (М. Младенов БД III, 86), кашляем съ (М. Младенов. Говорът на Ново Село, Видинско 237), макед. кашла 'кашлять' (И-С), сербохорв. кашл>ати 'кашлять' (РСА IX, 380—381; RJA IV, 886—887), словен. kasljati 'кашлять' (Plet. I, 389), чеш. kaslati 'каптлять', слвц. kaslatf то же (SSJ I, 683), н.-луж. kaslis, kaslau 'кашлять, покашливать' (Muka St. I, 581), полаб. kosle 3 л. ед. ч. наст, 'кашляет' (Polaiiski—Sehnert 82), польск. kaszlac, kaszlec, kaslac 'кашлять' (Warsz. II, 291), также диал. kaslec (Tomasz., Lop. 136), kaslac (Gornowicz. Dialekt malborski II, 157), словин. kaslac (Lorentz Pomor. I, 338; Sychta II, 148), kaslac (Lorentz Slovinz. Wb. I, 423), русск. кашлять 'быть в кашле, с кашлем, находиться в болезни этой' (Даль3 II, 250), укр. кашляти 'кашлять' (Гринченко II, 228), блр. кашляць 'кашлять', также диал. кашляць (Матэрыялы для дыялектнага слоушка Гомельшчыны 225), кашляць, кашлятэ (Слоун. пауночн.заход. Беларус1 2, 448).—Ср., с другим суф., в.-луж. kaslowac 'кашлять' (Pfuhl 246).

Гл. на -Ш (интератив на -ati), производный от имени *kas(b)lb (см.).